icinde kopuren coskuyu sacarak sokaklara,
hizli kosmasini bildiginden degil
hizli kosasi geldiginden kosuyordu.
yuzundeki sivilceler bile beyaza caldi
vucudundaki tum kan cekilmisti kalbine
kalbi doymuyor kopurdukce buyuyordu.
ve simdi ilk defa daha iyi anliyordu var oldugunu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder